مقدمه و هدف: برنامه ریزی مدیران به شیوه ی سنتی در دنیای متغیر، پیچیده و سراسر شگفتی کنونی نمی تواند راهگشا باشد. عملکرد مطلوب هر سازمانی، به شناخت ماهیت سازمان ها، توانایی های نیروهای انسانی و مهارت برنامه-ریزی مدیران بستگی دارد. هدف از تحقیق حاضر تبیین دلالت های نظریه پیچیدگی برای برنامه ریزی در مدیریت سازمان های آموزشی است.روش شناسی پژوهش: در این مطالعه از روش مطالعات کیفی با استفاده از سندکاوی و تحلیل متن استفاده شد. جامعه ی آماری تمامی منابع مرتبط با موضوع پژوهش بودند که با نمونه گیری هدفمند 45 نمونه انتخاب شدند. ابتدا براساس سؤالات پژوهش منابع مرتبط مطالعه شده و متون استخراج شدند؛ سپس بامرور این پژوهش ها، به شناسایی و طبقه بندی نتایج حاصل از آن ها پرداخته شد. درآخر یافته ها کدگذاری، طبقه بندی و تحلیل و تفسیر شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که مطالعه ی عمیق این نظریه می تواند فهم و شناسایی پیچیدگی های برنامه ریزی را امکان پذیر نماید. مدیران آموزشی با تکیه بر این نظریه می توانند دربرابر تغییرات و عدم اطمینان محیطی استراتژی ها و برنامه های مناسبی ارائه داده و سازمان خود را مدیریت نمایند.بحث و نتیجه گیری: به نظر می رسد جهت بهبود امر برنامه ریزی درعصر کنونی و ارتقاء عملکرد مدیران در سازمان-های آموزشی می توان براساس مبانی نظریه پیچیدگی عمل نمود.

نقد به معنای جدا کردن خوب از بد و پرداختن به نقاط ضعف و قوت چیزی است. نقد و ارزیابی کتاب های آموزشی، به عنوان حلقه کوچکی از زنجیره مراحل و اجزاء فرایند آموزش و یادگیری، می تواند به مخاطبان آثار علمی، بویژه استادان و دانشجویان، برای انتخاب کتاب متناسب با نیازها و علایق شان کمک کند. در مقاله حاضر کتاب ویراست سیزدهم روان شناسی تربیتی (نسخه جهانی) نوشته آنیتا وولفوک مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است. این مقاله تحلیلی است کیفی مبتنی بر تحلیل محتوا و بر اساس تجربه چندین ساله نویسنده در تدریس این کتاب در مقاطع تحصیلات تکمیلی و بر مبنای بررسی مشخصات شکلی و محتوایی اثر و میزان کامیابی آن در رسیدن به اهدافی است که نویسنده در مقدمه کتاب روی آنها تاکید کرده است. با توجه به نتایج این تحلیل نقادانه، امید است این نقد باعث آشنایی بیشتر علاقمندان این حوزه با این کتاب و استفاده بیشتر از آن در جامعه علمی ایران بشود.

شرایط نظام بین الملل و ساختار قدرت جهانی، مبین تسری ناامنی و بحران در مقیاس های مختلف محلی تا جهانی است. امروزه وقوع بحران های پردامنه و فراگیر، سازوکارهای امنیتی نظام بین الملل را با چالش مواجه کرده و ضرورت بازآرایی و گذار از ابهامات امنیتی را ایجاب کرده و به اهمیت به کارگیری راهبردهای کارامد و به روزرسانی ساختار سیاست گذاری امنیت ملی کشورها افزوده است. «فرسایش» به عنوان یکی از راهبردهای دیرینه و کارامد کشورها در جنگ و کنترل بحران در شرایط تغییر معادله قدرت، قدمتی تاریخی دارد و با سازوکارهای کارامد و مقرون به صرفه در منازعات مختلف، طرف های قوی یا ضعیف به عنوان ابتکاری راهبردی از آن استفاده کرده اند. با وجود کاربرد گسترده این راهبرد در سیاست گذاری امنیت ملی، چارچوب نظری مدونی برای شناخت عمیق و کاربرد اثربخش آن در سطوح راهبردی، عملیاتی و تاکتیکی وجود ندارد. ادبیات موجود درباره آن نیز ماهیت تاریخی و توصیفی داشته و روند نظری مدونی ندارد. براین اساس، پژوهش حاضر با هدف چارچوب بندی نظری راهبرد فرسایش در سیاست گذاری امنیت ملی به وسیله ادبیات نظری و دانش علمی رشته های مدیریت راهبردی و سیاست گذاری راهبردی و نیز اطلاعات علمی و تاریخی راهبرد فرسایش سامان یافته است. این پژوهش ماهیت نظری دارد و با رویکرد کیفی و روش تحلیلی توصیفی انجام گرفته است. داده ها با روش کتابخانه ای گردآوری شده و در تجزیه وتحلیل اطلاعات از تحلیل عمیق و کیفی استفاده شده است. در مباحث علمی سیاست گذاری به رهیافت فرایندی و در موضوع شکل گیری راهبرد، به مکتب توصیفی اتکا شده است. سرانجام براساس مدل مفهومی طراحی شده، اطلاعات علمی و تاریخی راهبرد فرسایش در سه گام «تدوین»، «اجرا» و «ارزیابی» که شامل پنج بخش «کاوش مفهومی»، «کاوش محیطی»، «تصمیم گیری»، «پیاده سازی» و «کنترل و بازخورد» است، متناظر با مراحل فرایندی سیاست گذاری امنیت ملی چارچوب بندی نظری شده است.

پژوهش حاضر باهدف تدوین الگو شایسته سالاری در سازمان های آموزشی به عنوان یک ابزار موثر در سیاست گذاری انجام شد. روش تحقیق ترکیبی، کاربردی، میدانی، توصیفی و غیرتجربی بود. در مرحله کیفی و به جهت دستیابی به اشباع نظری با خبرگان مصاحبه شد که منتج به پرسشنامه اولیه شد. نتیجه تحلیل عامل اکتشافی خروجی پرسشنامه های اولیه برای کفایت داده ها محاسبه شد و درنهایت11مولفه مستخرج قابلیت تبیین 87/88% واریانس شایسته سالاری را داشت. پرسشنامه مستخرج در اختیار خبرگان ذی مدخل انتخاب مدیران مطروحه قرار گرفت که پس از جمع آوری و استفاده ازPLS، نسبت به طراحی مدل شایسته سالاری اقدام شد. مولفه ها و رتبه بندی وضعیت مطلوب عبارت بودند از: مدیریت بحران، توانمند، رهبری و کارتیمی، علم و دانش مدیریتی، تفکر کارآفرینی و توسعه ای، اخلاق، تفکر انتقادی و خلاق، سیاستمداری، تفکر توسعه موج چهارم، تفکر سیستمی، تفکر سازمان یادگیرنده. برای نخستین بار دو مفهوم سیاستمداری و تفکر موج چهارم به عنوان مولفه های کارآمد در مدل های شایسته سالاری به عنوان ابزار سیاست گذاری معرفی شد.

هدف اصلی این مطالعه، تبیین و تحلیل انتقادی رویکردهای مربوط به مناسبات فناوری و تربیت و نیز نقد گفتمان حاکم بر سیاستگذاری در نظام تربیتی ایران از منظر این رویکردها می باشد. با این توضیح که یکی از رسالت های مهم فلاسفه تعلیم و تربیت، تبیین چند و چون مناسبات بین فناوری و نظام تعلیم و تربیت است. در این میان، برخی بر این باورند که باید فناوری را تنها به مثابه ابزاری در خدمت نظام تربیتی در نظر گرفت (رویکرد فلسفه «تربیت فناورانه»). در مقابل، برخی دیگر اذعان دارند که فناوری های نوین لاجرم نظام تربیتی متناسب با اقتضائات خود را پدید می آورد (رویکرد «فلسفه فناورانه» تربیت). امروزه تأکید بر نقش فقط ابزاری فناوری به گفتمان حاکم بر رویکرد فلاسفه تربیتی به ویژه در ایران تبدیل شده است که نماد حاکمیت این گفتمان را می توان در تلاش های مربوط به تدوین اسناد بالادستی برای نظام تعلیم و تربیت ایران ملاحظه نمود. گرچه این اسناد به ویژه سند تحول بنیادین به طور اساسی وارد مسئله مناسبات دانش و فناوری نشده اند، اما از محتوای آن چنین استنباط می شود که سند بیشتر با ابتناء بر رویکرد فلسفه «تربیت فناورانه» تدوین شده است و از رویکرد دوم یعنی رویکرد «فلسفه فناورانه» تربیت غفلت کرده است.

سیاست و برنامه ریزی زبانی به مثابه شاخه ای از حوزه جامعه شناسی زبان در چند دهه اخیر و متاثر از تحولات مختلف در عرصه جهانی و نیز سطوح ملی با توجه فزاینده پژوهشگران و سیاست گذاران همراه بوده است. با وجود اهمیت انکارناپذیر این شاخه میان رشته ای که پیوندی عمیق با تحولات جهانی و ملی دارد، بررسی مقوله زبان در ایران بیانگر آن است که به رغم کارآمدی بهره گیری از این شاخه در حل شماری از مشکلات در حوزه زبان و نیز رفع چالش های بالقوه پیش رو، سیاست و برنامه ریزی زبانی چه در عرصه پژوهش و چه در عرصه سیاست گذاری های کلان فرهنگی و آموزشی مغفول مانده است. بنابراین در این مقاله ضمن معرفی این شاخه و مفاهیم آن، تصویری از زیست بوم زبانی جامعه ایران ارایه می گردد. سپس با هدف نشان دادن اهمیت توجه به این شاخه و بهره گیری گام به گام از این رویکرد، جایگاه زبان های محلی در قالب چارچوبی پیشنهادی، بررسی و تحلیل شده است؛ موضوعی که در سال های اخیر علاوه بر دامن زدن به دغدغه ها و برخی انتقادها، استعداد تبدیل به چالشی در آینده نه چندان دور را خواهد داشت. یافته های حاصل از این تحلیل بیانگر ضرورت جدی مواجهه علمی با آن از یک سو و از سویی دیگر کارآمدی بهره گیری از آن در راستای رفع چالش ها و تقویت بنیان های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی جامعه ایران خواهد بود.

1پژوهش حاضر باهدف شناسایی شایستگی های اشتغال دانش آموختگان علوم تربیتی از دیدگاه کارفرمایان انجام شد. این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و در زمره پژوهش های کیفی و از نوع برخاسته از داده ها بود. شرکت کنندگان این پژوهش شامل 24 نفر از کارفرمایان حوزه علوم تربیتی (مصاحبه کنندگان پذیرش ماده 28 آموزش وپرورش، مدیران آموزشگاه های آزاد علمی، مدیران و مسئولین جذب مدارس غیردولتی، مدیران مهدکودک ها و پیش دبستانی ها) در شهر بیرجند بود. داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع آوری و به روش استراوس و کربین و با استفاده از نرم افزار MAXQDA-2020تحلیل شد. به منظور اعتبار یابی (اعتباربخشی) پژوهش دو روش کنترل اعضا و مرور یا بازخورد همتایان به کار گرفته شد. مرور و مقایسه متوالی داده ها به استخراج 28 مقوله و 6 مضمون منتج شد. تحلیل داده ها منجر به شکل گیری یک خرده نظریه شد. الگوی به دست آمده نشان می دهد، پدیده اصلی در فرایند مهارت تربیت و آموزشگری است. پدیده اصلی، تحت تأثیر شرایط زمینه ای و واسطه ای، منجر به شکل گیری راهبردهای «یادگیرنده مادام العمر بودن»، «مهارت پژوهش»، «مهارت برنامه ریزی»، «کلاس داری و مدیریت کلاس»، «هدفمندی» و «مهارت های حل مسئله» گردید. درنهایت «افزایش توان اشتغال پذیری» به عنوان پیامد حاصل از این فرآیند بود.